"Sprawa Honoru"

Księga I

Rozdział I I   "Zebranie nauczycieli" 

- Lawender Brown ma najwspanialszy pomysł na swój projekt honorowy w przyszłym roku - mówiła Profesor Trewlaney do Profesor Sprout, gdy Profesor McGonagall weszła do pokoju nauczycielskiego i zajęła miejsce siedzące blisko kominka. - Nie mogę się doczekać, żeby zapoznać się z jej propozycją. Wiem na pewno, że będzie zachwycająca i...

- Wątpię, żeby 'zachwycająca' było jednym z kryteriów do zatwierdzenia propozycji - odpowiedziała Sprout.

McGonagall uśmiechnęła się.

- Ale czyż nie jest wspaniele, gdy bystry student wymyśli znakomity temat, który czyta się z przyjemnością? - dodał Profesor Flitwick. - Przyznaję, że standardy są wysokie, to prawidłowo, ale jak często zdarza się, że to, co student przedstawił, przerasta wszelkie oczekiwania? Właśnie wczoraj rozmawiałem z Hermioną Granger o możliwym projekcie i jej pomysły były niesamowicie zaawansowane, i tak doskonale przemyślane, że byłbym zachwycony, gdybym mógł z nią pracować.

McGonagall uniosła nieznacznie brew. Sama zalecała Hermionie, żeby dokładnie przemyślała swoje możliwości, jednak w sekrecie miała nadzieję, że dziewczyna wybierze Transmutację.

- Więc zdecydowała się na Zaklęcia? - zapytała Profesor Sprout wyraźnie zainteresowana pracą z Hermioną. - Dzisiaj rano po zajęciach poprosiła mnie o spotkanie w celu omówienia możliwych tematów. Wspominała także, że rozważa kilka przedmiotów.

- Miałem z nią spotkanie dzisiaj rano - odpowiedział Remus Lupin wchodząc do pokoju i wybierając miejsce na przeciwko McGonagall. - Jeszcze się nie zdecydowała, ale miała też spotkanie z Profesor McGonagall.

McGonagall uśmiechnęła się i potwierdziła to skinieniem głowy w kierunku Profesora Flitwicka, który wydawał się zaskoczony tą wiadomością i popatrzył się na nią, żeby to potwiedzić.

- Oczywiście ze mną się nie spotkała - zauważyła Profesor Trewlaney. - Nie miała ze mną zajęć już od kilku lat. Wróżbiarstwo nigdy nie było jedną z jej mocnych stron, jak wiecie nie każdy posiada dar - powiedziała pewnie do Prosfesor Sprout. Remus usiłował się nie śmiać.

- Zachęcałam ją, żeby najpierw porozmawiała z kilkoma profesorami zanim zdecyduje się na jakiś temat. - odpowiedziała McGonagall. - Wiem, że Profesor Vektor miała nadzieję znowu z nią pracować, ale zgadza się ze mną, że w przypadku Hermiony wybór innego tematu niż Numerologia będzie naljlepszy."

- Gdzie jest Profesor Vector? - zapytał Lupin.

- W Londynie na jakimś spotkaniu w Ministerstwie dotyczącym pracy, którą dla nich wykonuje - odpowiedziała McGonagall tonem głosu dającym do zrozumienia, że nie odpowie na dalsze pytania dotyczące tej sprawy.

Profesor Snape wszedł do pokoju właśnie, gdy odwracała się w kierunku pozostałych nauczycieli. Zajął miejsce blisko drzwi, pochylając lekko głowę w sztywnym powitaniu, skrzyżował ramiona na piersi i przygotował się, żeby stawić czoło co tygodniowemu spotkaniu nauczycieli.

- Teraz, gdy już wszyscy jesteśmy - zaczęła McGonagall widząc, że Pani Hooch przybyła zaraz za Snapem - zaczynajmy. Mam tylko kilka zarządzeń od Dyrektora Dumbledora dotyczących zbliżającego się końca roku szkolnego i jak przypuszczam, Profesor Sprout ma kilka sprawozdań z prac Komisji Obrony odnośnie przyszłego roku - ma pani także sprawozdania Hagrida, Profesorze? - Sprout przytaknęła. - Pozwólcie mi więc zacząć przypomnieniem o wytycznych dotyczących propozycji na projekty honorowe."

Kilkoro z profesorów uśmiechnęło się na wspomnienie poprzedniego tematu rozmowy. Snape westchnął głęboko, a jego usta zwęziły się w irytacji. Nie kierował projektem honorowym już od dziesięciu lat, a niezależnymi badaniami od czterech. Każdy student wystarczjąco odważny, aby podejść do niego z propozycją, był natychmiast odstraszany wielkością jego żądań dotyczących projektu, a jedyny student, który zdecydował się na indywidualne badania, ledwo dał radę dotrwać do końca semestru. "Idioci," myślał. Nie mógł wyobrazić sobie żadnego studenta kończącego Hogwart w przyszłym roku, który byłby na tyle zaawansowany, aby mógł zakończyć projekt honorowy z Eliksirów. A to, odnosiło się również do Ślizgonów, chociaż był niemal pewien, że Draco poprosi go o przyjęcie propozycji.

- Teraz każdy sześcioroczny student może zgłosić propozycje na projekt honorowy, który zostanie zakończony podczas siódmego roku nauki -kontynuowała McGonagall. - Niewielu się to jednak udaje, a jeszcze mniej uczniów wyraża chęć ich przeprowadzenia. Projekty honorowe są trudne. To praca na poziomie uniwersyteckim. Wymaga poświęceń zarówno ze strony ucznia jak i doradzającego mu profesora. Większość zainteresowanych uczniów, wybiera niezależne badania. Wszystkie ustalenia, odnośnie badań i propozycji, powinny być zrobione do końca sierpnia, zanim rozpocznie się nowy rok szkolny. Studenci, którzy są szczerze zainteresowani rozpoczęciem projektów honorowych, powinni spotkać się z nauczycielami przed terminem ostatecznym, który ma miejsce w piątek za tydzień. Do tego też czasu powinny być już potwierdzone tematy i chęć zakończenia projektu, a także zgoda nauczyciela, który miałby nadzorować projekt, jeśli zaakceptuje zgłoszoną przez ucznia propozycję. Chociaż możecie zaznaczyć w swoim liście potwierdzającym do Dyrektora, że dany uczeń rozważa wybranie innego przedmiotu. Uczeń powinien również zawęzić swój wybór do nie więcej niż dwóch przedmiotów. Studenci mogą zgłosić tylko jedną propozycję, ale mogą się spotkać z więcej niż jednym profesorem, zanim podejmą decyzję co do tematu. Proszę was, żebyście nie zwiększali nadmiernie wymagań. Czasem dobrze robi pozwolenie swojemu ulubionemu studentowi na pracę z innym nauczycielem, dla dobra ich edukacji i umożliwienia im jak najlepszego wykonania projektu.

- Cóż to, Profesor McGonagall, nikt z nas nie ma ulubieńców, sama pani wie - wtrącił Profesor Lupin i uśmiechnął się w kierunku Profesor Trewlaney. Wszyscy (oprócz Snape'a) zaśmiali się razem z nim, a Trewlaney przybrała niewinną minę. Remus zastanowił się, czy zrozumiała żart.

- Oczywiście Profesorze - uśmiechnęła się w odpowiedzi McGonagall. - Przekazuję tylko informację tak, jak zalecił zrobić to Dyrektor Dumbledore - kontynuowała. - Gdy propozycja studenta zostanie zaakceptowana, ma on większą część lata by przedstawić ją na piśmie. Oczywiście, nauczyciel może się zgodzić w tym czasie na wymianę korespondencji z uczniem piszącym propozycję. Możecie również zgodzić się na spotkania z wybranym studentem, aby omówić propozycję, jeszcze zanim zakończy się ten rok szkolny. Propozycje mają być złożone przez uczniów na dwa tygodnie przed rozpoczęciem nowego roku, wy natomiast musicie zgłosić swoją decyzję o przyjęciu lub odrzuceniu propozycji Dyrektorowi na dwa dni przed przyjazdem studentów do Hogwartu. Zachęcam was do przejrzenia wskazówek dotyczących kryteriów przyjęcia propozycji zanim podejmiecie ostateczną decyzję, bowiem zarówno ja, jak i Dyrektor Dumbledore będziemy je czytać. Będziemy oczywiście starali się postąpić zgodnie z waszym postanowieniem, jeśli będzie to możliwe. Przeglądanie przez nas propozycji ma jedynie przeciwdziałać faworyzmowi - nie żeby coś takiego miało tutaj miejsce, Profesorze Lupin - i przesadnej surowości - dodała bardzo wyraźnie spoglądając w kierunku Snape'a.

- Decyzja jednak należy do was, gdyż to wy będziecie pracować z wybranym uczniem przez następny rok. Jeśli propozycja studenta nie spotka się z waszą aprobatą, możecie wybrać pracę z nim nad zmienioną nieco wersją proponowanego tematu - albo innym - jako niezależne badania, które będą trwały przez pierwszy semestr. Znowu, powinniście przejrzeć wytyczne obu rodzajów pracy z uczniem, jeśli macie jakieś wątpliwości co do tematu lub propozycji lub macie pytania, co będzie od was wymagane w obu przypadkach. Są jeszcze jakieś pytania?

Nie było żadnych.

- Zajmijmy się teraz sprawozdaniem komisji zanim dam wam resztę wskazówek Dyrektora.

Spotkanie trwało jeszcze przez następne piętnaście minut, a potem był czas, żeby udać się na kolację. Remus dogonił Snape'a, gdy schodzili po schodach.

- Profesorze Snape, nie było cię na początku spotkania i jestem bardzo ciekawy twojego zdania na temat, który dyskutowaliśmy. Zastanawiałem się, co sądzisz o projektach honorowych. Ktoś wspomniał, że minęło sporo czasu od kiedy nadzorowałeś jakiś.

- Tak - odpowiedział Snape z drwiną. - Upłynęło go trochę. Wydaje się, że studenci w ostatnich latach nie mieli...dość odwagi, by podjąć wyzwanie, jakim jest projekt honorowy z Eliksirów. Tych kilku, których próbowało, wycofało się przed terminem złożenia propozycji - chociaż miałem jednego ucznia ze Slytherinu, któremu bardzo słabo udało się zakończyć niezależne badania, po tym jak uznał, że wymagania odnośnie napisania propozycji były dla niego zbyt wielkie.

- A ostatni projekt honorowy, który prowadziłeś? Jak przypuszczam, uczeń był Ślizgonem? - zapytał Remus.

- Nie, Profesorze Lupin - odburknął Snape. - Nie jestem aż tak stronniczy, jakby się mogło wydawać. Dziewczyna z Ravenclawu, bardzo inteligentna. Jej projekt był...satysfakcjonujący.

Snape zmierzył Lupina podejrzliwym wzrokiem, gdy zbliżyli sie do zakrętu korytarza.

- Dlaczego pytasz?

- Bez powodu - odpowiedział Remus. - Rozmawialiśmy tylko o studentach, którzy mogą zgłosić chęć napisania propozycji w tym roku i zastanowiło mnie, czy któryś z nich zgłosił się do ciebie?

- Nie - wymamrotał, starając się nie patrzeć na Remusa.

- Nawet Hermiona Granger? - Lupin uniósł brew obserwując uważnie reakcję Snape'a.

Nie było jednak żadnej, którą mógłby zobaczyć.

- Rozmawiała z kilkoma profesorami o możliwych tematach i wydawało mi się, że wspominała coś o spotkaniu z tobą.

W tej właśnie chwili dotarli do sali jadalnej i Snape nie odpowiedział już na pytanie. Zajęli miejsca siedzące - jak na złość Snapowi, siedzieli dość blisko siebie, kilka krzeseł od Dumbledora, po jego prawej stronie, z McGonagall, Flitwickiem i Hooch między nimi. Gdy tylko Remus odwrócił się w prawo, by pozdrowić siedzącą zaraz za rogiem stołu, Profesor Sprout, brwi Snape'a uniosły się nieznacznie i zerknął on w kierunku stołu Gryfonów, zanim zwyczajowo zlustrował stół Ślizgonów.